දහසක් තරුනෙත් මොහොතක් රවටා
සුළඟක් රහසක් කියනු නියා
ඇවිළු ගින්නක් හිරු සඳු අළුකර
සත් සමුදුර තෙක් පැතිර ගියා

දෙසිතක් අවුරා මතුවූ කුකුසක්
සෙනෙහස  දෙදරා ඉවුරු අරා
දෑඟිළි අතරින් ගිලිහුන බැඳුමන්
හදවත් දුරකට අරන් ගියා

සැකයෙන් විරසක දැවෙනා හදවත්
පිරියම් කරනට සඳුන් උලා
තුරුහිස් අතරින් මේඝලතාවන්
කඳුලක සීතල අරන් ගියා  

හදවත අකලට  පීදුණු පිළිලය
සැතකින් ගලවා ඉවත හෙලා
කවුළු පියන් හැර නා මල් සුවඳට
ලතවෙන හදවත්  හිඳියි බලා

විරහ කඳුලක රැඳුන ගින්දර
සුසුම් මත හොර හොරෙන් තවරා
පාකරන බොල්  බිඳුණු හිතකින්
ස්නේහයේ සුව පතන බොළඳී

කඳුළු හැන්ගුන බොර දෙනෙත්වල
කිමිද කිමිදී  අනන්තය වෙත
ශේෂ වූ ඒක ප්‍රේම බිඳුවක
පහස සොයනා මුදු සිතැත්තී

සිඳී වියලුණු වැව් කඩිත්තක
සුපුෂ්පිත මල් සොයනු කෙලෙසද
මගෙ කඳුළු මැද මාව තනිකර
පියනගනු මවෙතින් ඉවත්වී

 
තරු කැට දිළිසෙන රාත්‍රියක මම
බලාන උන්නා රැයක් පුරා
දෑස පියාගෙන ඔබව පතන්නට
තරු කැටයක් බිම වැටෙන තුරා

ඈතින් දිලිහෙන කණාමැදිරි එළි
ඉඳහිට මට ඔච්චමක් කලා
මගෙ දුක හඳුනන පුරහඳ විතරක්
තනියට උන්නා මදෙස බලා

සිළි සිළි නද දෙන බෝපත් යට හිඳ
දැහැනට සම වැද දෙනෙත් පියා
පැන්කල හතකින් බෝ මුළ තෙමුවා
හැරගිය ඔබ යලි එන්න කියා

සෙවනැළි අවදිව සිතුවිළි පාරන
සීතල නිහඬ රැයේ
පෑල දොරින් එන දස්කොන් වන්නට
පැතුමක් නොමැත ලයේ
 

යොවුන් වසන්තයෙ හිරිමල් හිත ලඟ
සුපිපුණු කුසුම ලයේ
අන්සතුවී නුඹ පිටගම් ගියදා
ඉනූ කඳුළු නෙත තාම තියේ

හද බැමි පොඩිකර දෙගුරුන් සනසා
ඉරණම් ගමනකි නුබත් ගියේ
දෛවය නුඹ හට කරනා සරදම්
තනි මගෙ හිතටත් දැනෙයි ප්‍රියේ

හිත ළඟ නවතුන කුළුඳුල් ප්‍රේමය
උණුසුම තාමත් තියෙයි ලයේ
පත්ඉරු මත තැනු නුඹගේ ලෝකය
අතහැර සැනසෙමු එකට ප්‍රියේ

"කවි සිතුවිල්ලක් පමණයි "

නිම්තෙරින් එහා ඉගිල යන සියොතුන්ට
පැවසුවා මගේ තතු පවසාවි උන් නුඹට
අසා ඒ සියල් තතු කියාපන් නුබ ගැනත්
හැකිය මට දැනගන්න යලිත් උන් එන දිනක

සීතලට ගත වෙලෙන පවන් රැලි හා එක්ව
සොයන්නට වෙහෙස වෙමි සුසුම් රැලි නුඹ නගන
රෝසමල් මත වැටුන තුසර පිනි කැට අතර
තිබෙනවා සේ දැනෙයි මුතු කඳුළු ඔබ හෙලන

ක්සිතිජයෙන් එහා ඇති සඳ මඩල මත හිදන්
සිනාසෙනවා දැනේ නෙත් වලින් ඉඟි කරන්
නුබේ ඒ සිනා කැන් යලි යලිත් සිහිකරන්
ගෙවන්නට හැකිය මට ජීවිතය සදා කල්

කාලෙකට ඉහත මුහුණුපොතට ලියූ කවියකි

බොහොම පිං ආයුබෝං මීගොඩයගෙ අහ ගොඩවැදුනට,,, මතක හිටින්න මොනා හරි කොටලම හියානං තමා හොඳ,,, නැතත් අපනාපයක් නෑ ඕං

ගල් තලය මත ඉදන් පා දෙව්ව වැව් ඉවුරු

විමසාවි අද දිනෙත් එක්ව ආ ගිය අයුරු

පවසන්නෙ කෙලෙස මා....ඔබට වූ බව නපුරු

ලොකයට පෙනෙන්නට ඉමු එකට  පෙර ඇයුරු

හාද වී කැනිමඩල උඩු හුලඟ හා නපුරු

ඇවිලුවා ළය ගින්න බිඳ දමා පෙම් පවුරු

හිමිවේද දඬුවමක් වරදකට මා කරපු

පිළි ගනිමි සනසන්න ආත්මය පව් පිරුණු

විකල වූ සිහිය මා... මදු විතෙන් මත් කෙරුණු.

ගෙන ගියා ඈ ලඟට නෙතින් මට ඉගි කෙරුනු

පමා විය වැටහෙන්න කරපු පාපයෙ දරුනු

සමාවෙනු සොඳුර මට  පිසදමා නෙත් කඳුළු

බොහොම පිං ආයුබෝං මීගොඩයගෙ අහ ගොඩවැදුනට,,, මතක හිටින්න මොනා හරි කොටලම හියානං තමා හොඳ,,, නැතත් අපනාපයක් නෑ ඕං

පළඳන්න නෙතු අගට කඳුළු මල් මාලයක්

කිම ආවෙ මගෙ ළොවට වෙලා ඝන මේඝයක්

පිසලන්න මේ කඳුළු නොමැත මට තව කෙනෙක්

පැමිනෙන්න නොහැකිනම් එවාපන් පිහි තුඩක්

පහත් වී සිඹින විට දෙතොල් පෙති පෙර දිනක්

දැනුනෙ නෑ  කිසි  විටක  දකින  බව සිහිනයක්

තුරුළු වී  සිටිය මුත් හැරයන්න  පෙර  දිනෙත්

නොකීවේ   කිමද මට  හැරදමා  යන  බවක්

දිවගියේ  උමතුවෙන්  පසුපසම  මිරිගුවක්

බිඳුනු හිත හදන්නට දැන් නොමැත කාලයක්

පලක් නෑ මේ දිවිය සමුගන්න පෙර ළොවෙන්

කියාපන් සොඳුර මා හැරයන්න හේතුවක්

කිරිසුදු සුමුදු පෙන කැටි රළ මත රන්දා

පිළිගඳ කසල මලකුණු රළ යට හංගා

පෙණකැටි ගෙනගියා කුණු වෙරළේ රන්දා

රළපෙල අනේ වෙරලක ඹබ සර බින්දා

සතපා සොඳුරු සිහිනෙක මා ඇස රන්දා

හැරගිය නපුරු සිතකට නෑ මන බන්දා

හිනැහී නිකිණි සඳ සේ සැනසුම කැන්දා

ලෙන්ගතු හිතට මම තාමත් පෙම් බැන්දා

කරනට අවැසි නෑ මට ඈ හට නින්දා

හදවතින්ම මම සිතකට පෙම් බැන්දා

සිනහව උදුර ගෙන කඳුලක් නෙත රන්දා

මට පිටු පාල ඇය වෙන තැල්ලක් බැන්දා